Pokrajinski sekretarijat za poljoprivredu raspisao je konkurs za rekonstrukciju postojećih i podizanje novih ribnjaka na teritoriji Vojvodine za šta je obezbeđeno 20 miliona dinara.

Pokrajina sufinansira 50 odsto vrednosti posla, a novac je namenjen za čišćenja terena, izgradnju nasipa, prevoz iskopanog materijala na najbližu deponiju...

Privredna društva i zemljoradničke zadruge novac mogu da dobiju za ribnjake koji se nalaze na površini ne manjoj od jednog hektara i ne većoj od 50 hektara.

Za rekonstrukciju, koja se odnosi na zemljane radove na ribnjaku, korisnik može dobiti maksimalno 500.000 dinara po hektaru, dok je najviši iznos za podizanje novih ribnjaka 800.000 dinara po hektaru.

Konkurs za dodelu bespovratnih sredstava otvoren je do utroška planiranog budžeta, zaključno sa 15. septembrom ove godine.

 

izvor : http://www.021.rs 

Asfiksija ili ugušenje riba je dosta česta pojava, i nastaje kao posledica manje količine kiseonika u vodi, nego što je za život neophodno. Poznato je da različite vrste riba imaju različite fiziološke potrebe za kiseonikom, tako da je za šarana, soma, karaša i deverike normalna koncentracija kiseonika u vodi 5 mg/l, dok je za pastrmke optimalna koncentracija viša od 7 mg/l.

Količina slobodnog kiseonika u vodenoj sredini može znatno da varira i leti i zimi, a zavisi od temperature vode, bakterijske i biljne flore, količine organskih materija, koncentracije mineralnih materija u vodi i slično. Pri višim temperaturama vode, količina kiseonika je srazmerno manja, i na temperaturi vode od 30°C smanjuje se na polovinu.

na 0°C    iznosi 14,45 mg/l

na 5°C    iznosi 12,74 mg/l

na 10°C iznosi 11,25 mg/l

na 15°C iznosi 10,7 mg/l

na 20°C iznosi 9,1  mg/l

na 25°C iznosi 8,27 mg/l

na 30°C iznosi 7,52 mg/l

Navedenim vrednostima treba dodati i to, da velika količina aerobnih bakterija u vodi, troši više slobodnog kiseonika, i da truljenje organskih materija vezuje slobodan kiseonik. Može se reći, da je količina slobodnog kiseonika u vodi, multifaktorijalno zavisna.

U jezerima i otvorenim vodama, nestašica kiseonika nastaje usled zagađenja otpadnim vodama, bogatim organskim materijama, kao i otpacima iz  kanalizacije, mlekara, pivara, šećerana, fabrika skroba, celuloze i slično. Otpadne vode sa ratarskih površina, koje se đubrene mineralnim materijama, mogu da utiču na smanjenje koncentracije slobodnog kiseonika u vodi, jer doprinose bujnom rastu algi i bilja, što takođe dovodi do stvaranja većih količina organskih materija i daljih posledica. Prekomerni razvoj bilja i algi u vodi, ne samo da troši slobodan kiseonik, već i njihovo prisustvo na površini vode sprečava prodiranje svetlosti i fotosintezu u dubljim slojevima vode.

Iz istih razloga u ribnjacima, i otvorenim vodama, dolazi najčešće do uginuća usled asfiksije u jutarnjim satima, jer mrak preko noći smanjuje stvaranje kiseonika, zbog čega je u vodi najmanje kiseonika pred svitanje. Poznato je da su asfiksije česte pri visokim temperaturama, pretežno leti i u toku transporta većeg broja riba u manjim sudovima i bez provetravanja. I zimi može doći do masovnog uginuća riba ugušenjem, kada se usled formiranja ledene kore na površini utroši slobodan kiseonik u vodenoj sredini. U pastrmskim ribnjacima, ugušenja su veoma retka, jer se obraća više pažnje na u tehnologiji uzgoja, nego u šaranskim ribnjacima, mada se i ona dešavaju usled smanjenja, ili prekida dotoka vode, kao što je slučaj pri zapušavanju rešetaka lišćem, ili drugom nečistoćom, zatim pri zagađenju ribnjaka izmetom riba, kao i pri prenaseljenosti ribnjaka nesrazmerno protočnosti vode.

Pri postepenom smanjenju koncentracije slobodnog kiseonika u ribnjacima, sa različitim vrstama riba, prvo uginu one koje su osetljivije na njegov nedostatak (grgeč i mlađ bez obzira na vrstu ribe). Kod potpunog nedostatka kiseonika u vodi, nije pošteđena ni jedna vrsta ribe, niti i jedna starosna kategorija (pomor riba na Aleksandrovačkom jezeru kod Vranja u zimu 2013. godine, zbog leda na površini).

Kao prvi znak nedostatka kiseonika u vodi, javlja se svetlija boja riba. Ribe su uznemirene, skupljaju se na površini vode, a zimi oko otvora na ledenoj kori uz simptom ubrzanog disanja. U šarana je karakeristično “ hvatanje“vazduha ustima tzv“pušenje“. Kod uginulih riba, usta su otvorena ,škržni poklopci uzdignuti, a škržni listići razmaknuti. 

Za dijagnozu je pored kliničke slike, i postmortalnog nalaza, od presudnog značaja dokaz niskih koncentracija kiseonika u vodi. Kako njegova količina može brzo da varira (za nekoliko sati), potrebno je uzorke vode uzimati u momentu uginuća riba. Uzorci vode bi trebalo uzimati u flašicama sa brušenim čepom, flašice treba dobro oprati u vodi, iz koje će se uzeti uzorak, i napuniti je do samog vrha zapušača, tako da u vodi nema vazduha.

U sprečavanju asfiksije, treba uzeti u obzir sve momente koje dovode do njene pojave, i na vreme ih otkloniti. Ne dozvoliti prekomerni razvoj algi i bilja u vodi, kao i otklanjati organske materije i nečistoću. Pratiti koncentraciju slobodnog kiseonika u ribnjaku, naročito u jutarnjim satima, i ukoliko postoji potreba dodati vodi 50-100 kg kreča, što je dovoljno za nedelju dana. Prekomerni razvoj algi može da se spreči dodavanjem vodi CuSO4 (bakar sulfata), ali uz predostrožnost da se one u potpunosti ne unište. Za zimovnike birati one objekte koji nemaju mnogo mulja sa organskim materijama, i u kojima se može uspostaviti protok vode. Zimi, ledenu koru na površini razbijati na što veći broj komada, i načiniti otvore kroz koje će izlaziti štetni gasovi iz vode CO2, H2S, a ulaziti kiseonik. 

 

  1. Popularno
  2. Aktuelno
  3. Komentari

 

Kalendar

« Јул 2019 »
Пон Уто Сре Чет Пет Суб Нед
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31